aartveldman.net

WELKOM OP DE SITE VAN AART VELDMAN:

19 maart 2011 is verschenen

"TOEN WERD HET STIL"

Een boek over de M.K.Z. (Mond en Klauwzeer) ramp.

In 2011 is dit tien jaar geleden.

Velen zullen zich die tijd herinneren als een nare periode.

Als fotograaf heb ik deze tijd intens meegemaakt en op beeld vastgelegd. Wat is er in die tien jaar veranderd?

De presentatie was 18 maart 2011. Vanaf zaterdag 19 maart ligt het boek in de boekhandel. De prijs is geen 16,50 maar heeft een speciale prijs van 9,95 euro.

Het boek heeft 144 pagina's en is in kleur.

Tekst Dirkje Sneller / Foto's Aart Veldman

Klik hier voor meer info MKZ 2001/2010

Voor bestellen boeken Hier klikken

Door Jordy Boschman. HAH Elburg/Oldebroek 2 nov. 2010

OOSTERWOLDE - De inkt van zijn onlangs verschenen boek ‘Gewoon zoals je bent’ is amper opgedroogd en Wezeper Aart Veldman heeft zijn nieuwe werk al in steigers staan. De fotograaf maakt samen met auteur Dirkje Sneller uit Oosterwolde een boek over de mkz-crisis van 2001.

Sneller en Veldman bezoeken getroffen boeren in de gemeente Oldebroek en in Kootwijkerbroek, een dierenarts, een slager en de burgemeester om terug te kijken op het horrorscenario dat zich voltrok in het voorjaar van 2001. Ze spreken zo’n twintig betrokkenen uit die tijd. Sneller vraagt en schrijft, Veldman schiet foto’s. De verhalen en foto’s van toen worden met de verhalen en foto’s van nu gebundeld tot een boek dat hoogstwaarschijnlijk in maart 2011 in de schappen ligt, precies tien jaar na de uitbraak van mond-en klauwzeer.
“Veel boeren tonen nog heel veel emoties als ze er over praten. Het gevoel van onmacht dat ze destijds hadden, komt vaak ter sprake. Ze waren opeens de regie in hun leven kwijt en ze vinden dat er weinig rekening met ze gehouden is”, vertelt Sneller.
Veldman en Sneller zaten destijds boven op het nieuws. Hij met zijn fotocamera, zij als omwonende. Ze herinneren het zich nog goed. Hoe maandag 19 maart de mannen in de witte pakken verschenen aan de Kleine Woldweg in Oosterwolde. Sneller: “Dierenarts Hans Smit vertelde dat hij ‘s ochtends bij een boer aan tafel zat. Hij ging naar buiten en opeens was de wereld veranderd. Het erf werd afgezet.”
Veldman weet nog hoeveel onduidelijkheid er die momenten was. Eerst liep hij nog op het erf, later kwam hij niet verder dan de straat, om vervolgens zelf het besmette gebied niet meer in te komen. Het raakte hem wanneer zich voor zijn ogen een ruiming voltrok: “De tranen liepen over mijn wangen. Je zag hobbyboeren die geiten vernoemd hadden naar hun kinderen alles verliezen. Verschrikkelijk. Een boer stond hopeloos in zijn weiland. Zijn schapen werden gedood, terwijl de schapen aan de andere kant van de sloot bleven leven. Daar liep precies de grens.”
Ondanks de ellende die de boeren meemaakten, ervaarden ze veel verbondenheid. “Ze geven aan dat ze in de tijd veel steun hebben gehad. Toen de boeren het erf niet meer af mochten, steunden ze elkaar telefonisch”, vertelt Sneller.
Volgens Sneller en Veldman hebben veel hobbyboeren geen vee meer genomen, omdat ze bang zijn voor een herhaling. Boerenbedrijven draaien weer. Veldman: “Als je boer bent in hart en nier, wat moet je dan anders?” Maar zoals vroeger wordt het nooit meer, beseft het duo. “Hele geslachtslijnen zijn weg. Mensen beseffen soms niet wat een impact dat heeft op boeren.”

NIEUW BOEK